هر ذره­­ ازو در سر، سودای دگر دارد

هر قطره­ ازو در دل، دریای دگر دارد

در حلقه­ی زلف او، دل راست عجب شوری

در سلسله­ی دیوانه، غوغای دگر دارد

در سینه­ی خم هر چند، بی جوش نمی‌باشد

در کاسه­ی سرها می غوغای دگر دارد

نبض دل بیتابان، زین دست نمی‌جنبد

این موج سبک جولان، دریای دگر دارد

در دایره­ی امکان، این نشاه نمی‌باشد

پیمانه ی چشم او، صهبای دگر دارد

در شیشه­ی گردون نیست، کیفیت چشم او

این ساغر مردافکن، مینای دگر دارد

شوخی که دلم خون کرد، از وعده خلافیها

فردای قیامت هم، فردای دگر دارد

ای خواجه­ی کوته بین، بیداد مکن چندین

کاین بنده­ی نافرمان، مولای دگر دارد

از گفته­ی مولانا، مدهوش شدم صائب

این ساغر روحانی، صهبای دگر دارد

                                                               شعر از صائب تبریزی