...گاهی قافیه می بافیم،گاهی قافیه می سازیم برای شعرهایی  که اصلا شعرنیستند،گاهی

انتظارمیکشیم کنارجاده هایی که جاده نیستندویا عمرمان را می سوزانیم پای آدمهایی که اصلا آدم

نیستند و.... چه بسیار عمرمان تلف می شودپای روزهای  تقویم هایی که اصلا جزء سرنوشتمان

نیستند....

...قفلهاباکلیدهایشان آفریده شده اند،اگربه قفلی برخوردی

کلیداش راپیداکن،

کلیدهمین نزدیکی ها.... 

...باتوام، مراقضاوت نکن،فقط به کردارخودت کمی فکرکن،

آنوقت زیرچشمی نگاهی هم به من داشته باش....

... هیچوقت با دهان باز نمی توان فکرکرد....

...وقتی قلبت درگرو نگاه کسی باشد،

اوآنجاخانه ای خواهدداشت که

هیچگاه قلمرو کس دیگری نخواهد شد...

...خیلی وقتها انسانهانیازی ندارندحرفی بزنند،

تمام گفته ها وناگفته هایشان از لبخندتلخ شان پیداست...

مرگ هم به تساوی تقسیم نمی شود

عجبا ! هیچ کس هنوز

به سهم کم اش از مرگ

                        اعتراض نکرده است

*

خیلی ها سهم بیشتری از مرگ نصیب شان می شود

کودک بودم که درسینما

مردی ازاسب افتاد و

آنقدر روی زمین کشیده شد که :

گریه چشم هایم را بست

بعد ها دانستم

 افتادن از اسب گریه ندارد  

خیلی ها از اصل می افتند و می میرند